واکنش فدراسیون فوتبال به تلاش نمایندگان قوه مقننه:

دخالت فنی در قضاوت داوران مخرب است

سرمایه، امیرحسین متقی: خبر کوتاه اما به اندازه کافی شگفت آور بود: «اشتباهات داوری مسابقات فوتبال از این پس در مجلس شورای اسلامی بررسی می شود.» سیدجلال یحیی زاده رئیس کمیته تربیت بدنی و جوانان مجلس از این تصمیم خبر داده و توضیح داد: «در جلسه ای که با حدادعادل رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس داشتیم، قرار شد از این پس اشتباهات داوری در مجلس مورد بررسی قرار گیرد.» ورود نمایندگان مجلس به بحث اشتباهات داوری ظاهراً به دلیل چند اشتباه پیاپی علیه تیم تراکتورسازی تبریز و به درخواست نمایندگان این شهر در خانه ملت بوده است. در حالی که پیش از این شاهد ورود مجلسی ها به بحث مدیران دوشغله ورزشی و تحقیق و تفحص از مسوولان سازمان تربیت بدنی به دلیل نتایج ضعیف ورزش ایران در مسابقات جهانی و المپیک بوده ایم اما انتظار از مجلس در ورود به مسائل ریز ورزشی نمی رفت. سخنان طنزگونه فیروز کریمی در یکی از مصاحبه های سال گذشته که مقابل دوربین ظرف چند دقیقه بارها جمله «اشتباهات داوری جزئی از داوری است» را تکرار کرد هنوز در یادمان هست. نه تنها فوتبال ایران که فوتبال تمام دنیا از جمله مترقی ترین نوع آن در اروپا با اشتباهات داوری سازگار شده اما نمونه مشابهی از دخالت یک سازمان یا نهاد غیرورزشی در این قضیه را به خاطر نمی آوریم.

مهدی تاج نایب رئیس اول فدراسیون فوتبال می گوید: «داوری یکی از عناصر تشکیل دهنده یک مسابقه فوتبال است اما تماشاچی، بازیکن، مربی، کادر پزشکی و حتی دلال ها هم بیشتر از داوران از مسابقات فوتبال نفع اقتصادی می برند. در حالی که از نظر مالی داوران کمتر از بقیه مورد توجهند ولی از همه بیشتر مورد ارزیابی و تحت فشار افکار عمومی قرار می گیرند. هیچ جای دنیا به اندازه ایران این همه هجمه علیه داوری وجود ندارد. ما هرگز نمی گوییم داوری ما بدون اشتباه است و به اصطلاح همین است که هست چون در این صورت فوتبال ایران دچار میرایی و سکون می شود اما مدعی هستیم داوران به سمت حداقل اشتباهات حرکت می کنند. فدراسیون بیش از هفت میلیارد تومان برای 3000 مسابقه فوتبال در سال هزینه می کند. این رقم هر چند در کل زیاد است اما به هر داور مبلغ زیادی تعلق نمی گیرد. قبول داریم که داوری باید مطالبات مردم و تماشاچیان را پاسخگو باشد اما حرکت تماشاگران تراکتورسازی در نشان دادن اسکناس به داور زشت و غیراخلاقی است. در حال حاضر خود کمیته داوران با محرومیت داوران خاطی در پی اصلاحات از درون است.» تاج در مورد اظهارات یحیی زاده می گوید: «اگر مجلس می خواهد از منظر فرهنگی وارد بحث داوری شود خیلی خوب است اما فکر نمی کنم نمایندگان محترم بتوانند در تعیین اشتباه یا درست بودن تصمیم داور در صحنه های مشکوک کمکی کنند. البته من آقای یحیی زاده را می شناسم؛ ایشان فنی هستند و نیت شان خیر است.»
در حالی که تاج بازی سال گذشته چلسی و بارسلونا در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا را برای نشان دادن اشتباهات داوری در فوتبال روز اروپا را مثال می زند مسعود عنایت رئیس کمیته داوران فدراسیون فوتبال از بازی آلمان و روسیه در مقدماتی جام جهانی یاد می کند و می گوید: «آقای بوساکا که چند ماه پیش فینال لیگ قهرمانان اروپا بین منچستریونایتد و بارسلونا را سوت زد در مسکو با اشتباه تاثیرگذار خود باعث شد آلمان به طور مستقیم به جام جهانی صعود کند و سرنوشت روسیه با رفتن به مرحله پلی آف نامعلوم شود.»
عنایت در مورد دخالت مجلس می گوید: «اگر عزیزان مجلس می خواهند امکانات و تسهیلات و آسایش برای کم کردن استرس داوران برای ما به ارمغان بیاورند دست شان درد نکند چون حقوق داوران همچنان بسیار کم است اما هیچ جای دنیا دخالت سیاسی در داوری فوتبال سابقه ندارد. اگر نمایندگان آذری زبان بخواهند صحنه پنالتی گرفته نشده برای تراکتورسازی را به مجلس ببرند منطقی نیست. مشابه این ماجرا در هیچ کدام از 208 عضو فیفا سابقه نداشته است؛ نظارت بر عملکرد داور نه کار مجلس است و نه کار هیچ نهاد دیگری.» او معتقد است: «ضریب اشتباهات داوران ایرانی کمتر از همتایان ایتالیایی، آلمانی و فرانسوی است. الان تراکتورسازی ادعا دارد 11 امتیاز از داوری متضرر شده است؛ این فقط یک ادعاست و ما براساس ادعاها قضاوت نمی کنیم بلکه براساس گزارش ناظر داوری به سنجش عملکرد داور می پردازیم. ناظران داوری که نان خور ما نیستند، مستخدم ما که نیستند، هرکدام شان شغلی دارند، یکی ارتشی است، یکی معلم است، یکی کاسب است و امکان ندارد حمایت کورکورانه از داور داشته باشند.» به هر حال به نظر می رسد هواداران تراکتورسازی و تیم هایی که از داوری ضربه خورده اند بهتر است به جای نشان دادن اسکناس و شکایت بردن به مجلس و مراجع غیرفوتبالی حقوق شان را از طریق مراجع فوتبالی پیگیری کنند. هرچند گاهی کارشناسان هم در تشخیص حقیقت دچار اشتباه می شوند چه رسد به مدیرانی که شاید در عمرشان یک فوتبال 90 دقیقه ای هم ندیده باشند.