مرکز مشاوره دانشگاه تهران آمار سال گذشته را اعلام کرد

مراجعه 18هزار دانشجو برای مشاوره

سرمایه: قائم مقام مرکز مشاوره دانشگاه تهران با بیان اینکه «مرکز مشاوره دانشگاه در سال گذشته 17 هزار و 837 جلسه مراجعه کننده حضوری داشته است»، گفت: «این رقم نسبت به سال 86 بیش از دو هزار و 500 جلسه افزایش داشته است و از این میان دختران با 56 درصد بیشترین مراجعان بودند.»حمید پیروی ضمن بیان اینکه «در حال حاضر در سطح شعبات مرکز مشاوره دانشگاه تهران در مجموع 70 نفر متخصص مشغول به ارائه خدمات هستند»، گفت: «بیشترین موارد مراجعه دانشجویان به تفکیک دانشکده ها به ترتیب شامل دانشجویان دانشکده فنی، علوم پایه، ادبیات و علوم انسانی، حقوق و علوم سیاسی، مدیریت، هنرها و... است.»

پیروی با بیان اینکه «56 درصد مراجعه کنندگان به مرکز مشاوره را دانشجویان کوی نشین تشکیل می دهند»، گفت: «براساس گزارش سال گذشته، حدود 35 درصد دانشجویان مراجعه کننده با والدین خود و حدود 9درصد در منزل شخصی زندگی می کنند. 70 درصد مراجعه کنندگان به مرکز مشاوره دانشگاه تهران در سال گذشته را دانشجویان کارشناسی، 21 درصد دانشجویان ارشد و 9 درصد را دانشجویان دکترا تشکیل می دهند.»
حمید پیروی با بیان اینکه «مراجعه کنندگان به مرکز را می توان به دو گروه تفکیک کرد»، افزود: «دسته اول دانشجویانی هستند که جهت تصمیم گیری، راهنمایی و حل مشکل به مرکز مشاوره مراجعه می کنند و دسته دوم دانشجویانی که به نوعی دچار اختلال روانپزشکی خفیف یا عمده بوده و نیازمند دریافت خدمات درمانی روانشناختی روانپزشکی هستند که در این میان بیشترین مراجعه کنندگان به مرکز را دسته اول تشکیل می دهند. در بخش اول حدود
5/16 درصد مراجعات دانشجویی به مرکز مربوط به مشکلات تحصیلی و
15 درصد نیز مربوط به مشکلات خانوادگی هستند.»
پیروی با بیان اینکه 9/14 درصد مراجعه کنندگان نیازمند راهنمایی جهت برنامه ریزی تحصیلی، انتخاب همسر، شغل و... بوده اند، اظهار کرد:
« 5/12 درصد از مراجعه کنندگان را دانشجویان دارای مشکلات رفتاری همچون گوشه گیری، کم رویی، اعتماد به نفس پایین و... تشکیل می دهند.»
به گفته او «5/9 درصد از مراجعات در سال گذشته مربوط به مشکلات خلقی، هشت درصد مشکلات بین فردی همچون پرخاشگری، تبعیض، بی اعتمادی، پرتوقعی و...، 5/3 درصد مربوط به مشکلات شغلی و سه درصد نیز مربوط به مشکلات ازدواج است.»
قائم مقام مرکز مشاوره دانشگاه تهران اظهار کرد: «در بخش دوم حدود 17 درصد از مراجعه کنندگان به مرکز در سال گذشته دارای اختلالات خلقی همچون افسردگی، 5/16 درصد دارای اختلال اضطرابی، سه درصد دارای اختلال شخصیت، 6/1 درصد دارای اختلال سازگاری بوده اند.»
او تصریح کرد: «همچنین دو درصد از مراجعه کنندگان دچار اختلال روان پریشانی و بعضاً نیازمند بستری شدن بودند و همچنین کمتر از یک درصد از مراجعات مربوط به مصرف مواد می شوند.»
خودکشی دومین علت مرگ در دانشجویان
این آمار و ارقام در حالی از سوی قائم مقام مرکز مشاوره دانشگاه تهران منتشر شد که کارشناسان معتقدند فرهنگ مراجعه به روانکاو هنوز در ایران و حتی در میان دانشجویان که قشر تحصیلکرده هستند، رواج نیافته است و این در حالی است که طبق اخبار منتشرشده در خبرگزاری های رسمی مانند ایسنا، میزان خودکشی طی سال های 1384 ، 1385 و 1386 به ترتیب عبارتند از 8/5 ،
65/5 و 6/5 در صدهزار نفر جمعیت.
خبرگزاری «ایسنا»، حدود سه سال پیش نیز در خبری تکان دهنده اعلام کرد «خودکشی دومین عامل مرگ دانشجویان ایرانی است.» طبق گزارشی که در تاریخ 8 آبان 85 از سوی این خبرگزاری منتشر شد، براساس بررسی دفتر مشاوره وزارت علوم، خودکشی دومین علت مرگ در دانشجویان و سومین علت مرگ در میان جوانان 24-15 ساله شناخته شده است. خودکشی با سایر آسیب ها و اختلالات ارتباط متقابل و تنگاتنگ دارد و آسیب ناشی از آن قابل تسری است.»
مطابق این گزارش میزان جهانی خودکشی دانشجویی 7/5 در 100 هزار نفر است که تقریباً نصف میزان خودکشی همتایان غیردانشجویی آنهاست اما میزان خودکشی دانشجویی در ایران طی
سال های 86-77 در دانشگاه های تحت پوشش وزارت علوم، حداکثر 6/1 در 100 هزار و حداقل 0/6 در 100 هزار نفر بوده است که در ظاهر نسبت به نرخ جهانی خودکشی دانشجویان بسیار پایین تر است.
با این حال به طور کلی تعیین دقیق میزان خودکشی در دانشجویان امری دشوار است، چرا که این رفتارها یا شناسایی نمی شوند یا در صورت شناسایی به دلیل تابوی موجود درباره خودکشی معمولاً گزارش نمی شوند یا علت مرگ ومیر به عوامل دیگر نسبت داده می شود.
بنا بر گزارش یکشنبه 30 فروردین سال جاری خبرنامه امیرکبیر نیز یکی از اتفاقات نگران کننده، افزایش چشمگیر خودکشی های دانشجویان و همچنین کشته یا مجروح شدن دانشجویان بر اثر مشکلات محل تحصیل یا خوابگاه آنان بود. به گزارش خبرنامه امیرکبیر از آنجایی که وزارت علوم برای جلوگیری از پخش اخبار خودکشی تلاش می کند، هیچ گونه آمار دقیقی از تعداد دانشجویانی که دست به خودکشی زدند، وجود ندارد. سعید مدنی مددکار و محقق مسائل اجتماعی نیز در گفت وگو با خبرگزاری ها معتقد به وجود سه نوع خودکشی است. یک نوع خودکشی «خودخواهانه» است که در آن فرد در یک نوع فردگرایی افراطی قرار گرفته و پیوستگی اش با جامعه قطع می شود. دوم خودکشی «دیگرخواهانه» است که در آن فرد آنقدر درگیر جامعه پیرامون خود می شود که فردیت خود را از دست می دهد. وی نوع سوم خودکشی را رایج ترین نوع در جامعه ایران می داند و آن را خودکشی ناشی از بی هنجاری یا خودکشی آنومیک می نامد؛ که در واقع حاصل یک بحران نظم اجتماعی در درون جامعه و بروز بحران های متعدد است.
«ایران پرس نیوز» نیز در گزارشی به تاریخ سه شنبه 8 بهمن ماه 1387 نوشت: «با افزایش شمار خودکشی در میان دانشجویان کشور، وزارت علوم به جای ریشه یابی این رفتارها، صورت مساله را پاک می کند.» این سایت خبری در ادامه به نقل از خبرگزاری «مهر» نوشت: «حمید یعقوبی سرپرست مرکز مشاوره وزارت علوم گفته است دستورالعملی داریم که براساس آن دانشگاه ها حق ندارند برای دانشجویانی که بر اثر خودکشی فوت کرده اند مراسم بگیرند و آمار خودکشی را نباید رسانه ای کرد.»
«ایسنا» نیز در تاریخ 21 اردیبهشت در راستای سیاستگذاری بهداشت روان، گزارش برنامه پیشگیری از خودکشی اداره سلامت روان وزارت بهداشت را چاپ کرد. در این گزارش آمده است هرچند که آمار خودکشی در ایران نسبت به بسیاری از کشورها در رده پایین تری قرار دارد، اما مقایسه این آمار با آمار ثبت شده سال های گذشته در ایران رشد قابل توجهی را نشان می دهد؛ به طوری که میزان خودکشی از 3/1 در 100 هزار نفر در سال 1363 به 6 در 100 هزار نفر در سال 1383 رسیده است.