نتایج آمارگیری سال 87 مرکز آمار نشان داد
سرمایه، محسن شمشیری: چکیده نتایج آمارگیری از هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی در سال گذشته نشان می دهد متوسط کل هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری 94 میلیون و 421 هزار ریال بوده است که نسبت به رقم مشابه در سال قبل 9/15 درصد افزایش نشان می دهد. این در حالی است که متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار شهری 88 میلیون و
219 هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل 1/13 درصد افزایش داشته است. به گزارش مرکز آمار ایران، در حالی که متوسط کل هزینه خالص ماهانه یک خانوار شهری در سال گذشته بیش از 785 هزار تومان بوده ، متوسط درآمد ماهانه اظهارشده یک خانوار شهری حدود 735 هزار تومان است، یعنی هزینه یک خانوار شهری ماهانه 50 هزار تومان بیش از درآمدش بوده است. متوسط کل هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری با 9/15 درصد رشد نسبت به سال 86
به 9 میلیون و 421 هزار تومان در سال گذشته رسیده است. هزینه ماهانه خانوار شهری نیز از 429 هزار تومان در سال 83 با 83 درصد رشد به 785 هزار تومان در سال 87 افزایش یافت. نرخ رشد هزینه خانوار شهری در سال های 83 تا 87 به ترتیب
6/25، 15، 5/13، 8/20 و 9/15 درصد بوده است. نرخ تورم نیز در این سال ها به ترتیب 2/15، 4/10، 9/11، 4/18 و 4/25 درصد بوده است. نتایج این طرح بیان می کند 2/89 درصد خانوارهای آمارگیری شده شهری از گاز لوله کشی، 3/79 درصد از تلفن همراه و 6/33 درصد از اتومبیل شخصی استفاده کرده اند. این ارقام برای سال 1386 به ترتیب 7/87، 7/64 و 3/31 درصد
بوده است.
همچنین نحوه تصرف محل سکونت
2/24 درصد از خانوارهای شهری، اجاره ای و رهنی است که در سال 1386
این رقم 3/24 درصد بوده است.
از کل هزینه سالانه خانوار شهری، 21360 هزار ریال با سهم 7/22 درصد مربوط به هزینه های خوراکی و دخانی و 72854 هزار ریال با سهم 3/77 درصد مربوط به هزینه های غیرخوراکی بوده است. در بین هزینه های خوراکی و دخانی، بیشترین سهم با 1/24 درصد مربوط به هزینه گوشت و در بین هزینه های غیرخوراکی بیشترین سهم با 43 درصد مربوط به مسکن بوده است.
منابع تامین درآمد خانوارهای شهری نشان می دهد 2/34 درصد از درآمد از مشاغل مزد و حقوق بگیری، 3/21 درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و
5/44 درصد از محل درآمدهای متفرقه خانوار تامین شده است.
3/30 درصد از خانوارهای آمارگیری شده روستایی از گاز لوله کشی، 1/50 درصد از تلفن همراه و 9/12 درصد از اتومبیل شخصی استفاده کرده اند. این ارقام برای سال 1386 به ترتیب 28،
4/31 و 8/12 درصد بوده است.
همچنین متوسط کل هزینه خالص سالانه یک خانوار روستایی 53 هزار و 995 هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل 5/10 درصد افزایش نشان می دهد. از کل هزینه سالانه خانوار روستایی 20854 هزار ریال
(6/38 درصد) مربوط به هزینه های خوراکی و دخانی و 33141 هزار ریال (4/61 درصد) مربوط به هزینه های غیرخوراکی بوده است.
در بین هزینه های خوراکی و دخانی، بیشترین سهم با 1/24 درصد مربوط به هزینه آرد، رشته، نان و غلات و در بین هزینه های غیرخوراکی، بیشترین سهم با
27 درصد مربوط به مسکن بوده است.
متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار روستایی 48 میلیون و 424 هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل، 28 درصد افزایش داشته است. از این مقدار 4/33 درصد از مشاغل مزد و حقوق بگیری، 6/37 درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و 29 درصد از محل درآمدهای متفرقه خانوار تامین شده است.
طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوار
با قدمتی 50 ساله از مهم ترین طرح های آماری مرکز آمار ایران است. هدف کلی این طرح، برآورد متوسط هزینه ها و درآمد یک خانوار شهری و یک خانوار روستایی در سطح کشور و استان هاست. در سال 1387 تعداد خانوارهای آمارگیری شده در این طرح 19381 خانوار نمونه در نقاط شهری و 19707 خانوار نمونه در نقاط روستایی کشور بود. همچنین به گزارش حساب های ملی بانک مرکزی، هزینه یک خانوار شهری در پایان سال 87 نسبت به سال 83، با
140 درصد رشد از 368 هزار تومان به
881 هزار تومان افزایش یافته است.
محاسبات آماری براساس گزارش حساب های ملی بانک مرکزی نشان می دهد هزینه مصرف نهایی یک خانوار شهری به قیمت جاری در چهار ساله اول برنامه چهارم توسعه، به طور متوسط سالانه
4/24 درصد رشد کرده است. این رشد سالانه باعث شده هزینه یک خانوار شهری در سال 87 نسبت به سال پایانی برنامه سوم، نزدیک به 4/139 درصد رشد کند و از
368 هزار تومان به 881 هزار تومان افزایش یابد. این گزارش نشان می دهد هزینه مصرفی یک خانوار شهری در سال 84 معادل 455 هزار و 500 تومان است که نسبت به سال قبل از خود 6/21 درصد رشد کرده است. در سال 85 نیز هزینه یک خانوار شهری با 5/50 درصد رشد نسبت به سال 83، به 554 هزار تومان رسیده است. در سال 86، هزینه هر خانوار نسبت به سال 83 رشدی نزدیک 93 درصد را تجربه کرده و بر 708 هزار تومان بالغ می شود. این هزینه در سال بعد با رشدی معادل 2/139 درصد بر 881 هزار تومان بالغ می شود. در همین حال رشد سالانه هزینه خانوار شهری طی سال های 84 تا 87 به ترتیب 6/21 ، 5/19 ، 3/26 و 4/24 درصد است. نکته قابل ذکر آن است که گزارش های بانک مرکزی در قالب حساب های ملی تا پایان سال 86 است و برای محاسبه سال 87، متوسط سه ساله 84 تا 86 معیار قرار گرفته است. مجموع هزینه های خانوار شهری به طور متوسط طی سال های 84 تا 86، معادل 4/24 درصد رشد کرده که این رقم برای رشد هزینه های سال 87 در نظر گرفته شده است. متوسط رشد
4/24 درصدی هزینه های یک خانوار شهری در حالی طی چهار سال گذشته رخ داده که برای محاسبه دستمزد کارکنان بخش دولتی و غیردولتی براساس قانون نرخ تورم مورد محاسبه قرار می گرفت.
تورم سال های 84 تا 87 معادل
5/16 درصد است که عملکرد رشد دستمزد کارکنان بخش های دولتی و غیردولتی طی سال های اخیر همواره کمتر از نرخ تورم بوده است. برای نمونه نرخ تورم سال گذشته
5/25 درصد بود اما حداقل دستمزد با نرخ 20 درصد افزایش یافت. در سال 86 نیز نرخ تورم 4/18 درصد بود اما عملاً دستمزدها برای سال 87 به طور متوسط 13 درصد رشد کرد.
حتی اگر فرض کنیم قانون درست اجرا شده، دستمزد کارگران و کارمندان در سال های 84 تا 87 در کشور به طور متوسط سالانه 5/16 درصد رشد کرده در حالی که هزینه ها 5/24 درصد افزایش یافته و این اختلاف به معنای آن است که هر سال هزینه حدود 30 درصد بیشتر از درآمد خانوار بوده است. ضمن اینکه تکرار این روند به معنای افزایش شکاف هزینه درآمد در بین خانوارهای شهری به خصوص حقوق بگیران و اقشار کم درآمد جامعه بوده است.
رشد 7/101 درصدی هزینه خوراکی و آشامیدنی
همچنین بررسی آمارهای مربوط به هزینه خوراکی ها و آشامیدنی ها نیز نشان می دهد هزینه های مربوط به این بخش خانوارهای شهری در سال 87 رشد 101 درصدی نسبت به سال 83 داشته است.
آمار نشان می دهد کل هزینه های مربوط به خوراکی ها و آشامیدنی های خانوارهای شهری در سال 83 معادل 6/138 هزار میلیارد ریال بوده که در سال 87، به
5/279 هزار میلیارد ریال رسیده است. همچنین محاسبات نشان می دهد در سال 81 هزینه های مربوط به بخش مذکور
28 درصد از کل هزینه های خانوار را تشکیل می داده که در سال 87، سهم این بخش از کل هزینه خانوار به 6/23 درصد کاهش می یابد. علت این کاهش سهم را باید افزایش سهم هزینه های مربوط به مسکن دانست که سهم خود را از 5/31 درصد به 5/36 درصد افزایش داده است.
پوشاک و کفش
در همین حال سهم هزینه های مربوط به پوشاک و کفش نیز در سال 87،
6/6 درصد کل هزینه خانوار را در بر گرفته است. آمار نشان می دهد هزینه مربوط به پوشاک و کفش کل خانوارهای شهری در سال 83، حدود 8/32 هزار میلیارد تومان بوده که با 2/112 درصد رشد در سال 87، به 6/69 درصد افزایش می یابد. سهم این بخش از کل هزینه خانوار در سال 83،
9/5 درصد بوده که با 7/0 افزایش به
6/6 درصد رسیده است. این افزایش نشان می دهد خانوارهای شهری به دلیل تورم بیشتر این بخش مجبور شده اند هزینه بیشتری را صرف خرید پوشاک و کفش کنند.
2/24 درصد از خانوارهای شهری، اجاره ای و رهنی است که در سال 1386
این رقم 3/24 درصد بوده است.
از کل هزینه سالانه خانوار شهری، 21360 هزار ریال با سهم 7/22 درصد مربوط به هزینه های خوراکی و دخانی و 72854 هزار ریال با سهم 3/77 درصد مربوط به هزینه های غیرخوراکی بوده است. در بین هزینه های خوراکی و دخانی، بیشترین سهم با 1/24 درصد مربوط به هزینه گوشت و در بین هزینه های غیرخوراکی بیشترین سهم با 43 درصد مربوط به مسکن بوده است.
منابع تامین درآمد خانوارهای شهری نشان می دهد 2/34 درصد از درآمد از مشاغل مزد و حقوق بگیری، 3/21 درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و
5/44 درصد از محل درآمدهای متفرقه خانوار تامین شده است.
3/30 درصد از خانوارهای آمارگیری شده روستایی از گاز لوله کشی، 1/50 درصد از تلفن همراه و 9/12 درصد از اتومبیل شخصی استفاده کرده اند. این ارقام برای سال 1386 به ترتیب 28،
4/31 و 8/12 درصد بوده است.
همچنین متوسط کل هزینه خالص سالانه یک خانوار روستایی 53 هزار و 995 هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل 5/10 درصد افزایش نشان می دهد. از کل هزینه سالانه خانوار روستایی 20854 هزار ریال
(6/38 درصد) مربوط به هزینه های خوراکی و دخانی و 33141 هزار ریال (4/61 درصد) مربوط به هزینه های غیرخوراکی بوده است.
در بین هزینه های خوراکی و دخانی، بیشترین سهم با 1/24 درصد مربوط به هزینه آرد، رشته، نان و غلات و در بین هزینه های غیرخوراکی، بیشترین سهم با
27 درصد مربوط به مسکن بوده است.
متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار روستایی 48 میلیون و 424 هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل، 28 درصد افزایش داشته است. از این مقدار 4/33 درصد از مشاغل مزد و حقوق بگیری، 6/37 درصد از مشاغل آزاد کشاورزی و غیرکشاورزی و 29 درصد از محل درآمدهای متفرقه خانوار تامین شده است.
طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوار
با قدمتی 50 ساله از مهم ترین طرح های آماری مرکز آمار ایران است. هدف کلی این طرح، برآورد متوسط هزینه ها و درآمد یک خانوار شهری و یک خانوار روستایی در سطح کشور و استان هاست. در سال 1387 تعداد خانوارهای آمارگیری شده در این طرح 19381 خانوار نمونه در نقاط شهری و 19707 خانوار نمونه در نقاط روستایی کشور بود. همچنین به گزارش حساب های ملی بانک مرکزی، هزینه یک خانوار شهری در پایان سال 87 نسبت به سال 83، با
140 درصد رشد از 368 هزار تومان به
881 هزار تومان افزایش یافته است.
محاسبات آماری براساس گزارش حساب های ملی بانک مرکزی نشان می دهد هزینه مصرف نهایی یک خانوار شهری به قیمت جاری در چهار ساله اول برنامه چهارم توسعه، به طور متوسط سالانه
4/24 درصد رشد کرده است. این رشد سالانه باعث شده هزینه یک خانوار شهری در سال 87 نسبت به سال پایانی برنامه سوم، نزدیک به 4/139 درصد رشد کند و از
368 هزار تومان به 881 هزار تومان افزایش یابد. این گزارش نشان می دهد هزینه مصرفی یک خانوار شهری در سال 84 معادل 455 هزار و 500 تومان است که نسبت به سال قبل از خود 6/21 درصد رشد کرده است. در سال 85 نیز هزینه یک خانوار شهری با 5/50 درصد رشد نسبت به سال 83، به 554 هزار تومان رسیده است. در سال 86، هزینه هر خانوار نسبت به سال 83 رشدی نزدیک 93 درصد را تجربه کرده و بر 708 هزار تومان بالغ می شود. این هزینه در سال بعد با رشدی معادل 2/139 درصد بر 881 هزار تومان بالغ می شود. در همین حال رشد سالانه هزینه خانوار شهری طی سال های 84 تا 87 به ترتیب 6/21 ، 5/19 ، 3/26 و 4/24 درصد است. نکته قابل ذکر آن است که گزارش های بانک مرکزی در قالب حساب های ملی تا پایان سال 86 است و برای محاسبه سال 87، متوسط سه ساله 84 تا 86 معیار قرار گرفته است. مجموع هزینه های خانوار شهری به طور متوسط طی سال های 84 تا 86، معادل 4/24 درصد رشد کرده که این رقم برای رشد هزینه های سال 87 در نظر گرفته شده است. متوسط رشد
4/24 درصدی هزینه های یک خانوار شهری در حالی طی چهار سال گذشته رخ داده که برای محاسبه دستمزد کارکنان بخش دولتی و غیردولتی براساس قانون نرخ تورم مورد محاسبه قرار می گرفت.
تورم سال های 84 تا 87 معادل
5/16 درصد است که عملکرد رشد دستمزد کارکنان بخش های دولتی و غیردولتی طی سال های اخیر همواره کمتر از نرخ تورم بوده است. برای نمونه نرخ تورم سال گذشته
5/25 درصد بود اما حداقل دستمزد با نرخ 20 درصد افزایش یافت. در سال 86 نیز نرخ تورم 4/18 درصد بود اما عملاً دستمزدها برای سال 87 به طور متوسط 13 درصد رشد کرد.
حتی اگر فرض کنیم قانون درست اجرا شده، دستمزد کارگران و کارمندان در سال های 84 تا 87 در کشور به طور متوسط سالانه 5/16 درصد رشد کرده در حالی که هزینه ها 5/24 درصد افزایش یافته و این اختلاف به معنای آن است که هر سال هزینه حدود 30 درصد بیشتر از درآمد خانوار بوده است. ضمن اینکه تکرار این روند به معنای افزایش شکاف هزینه درآمد در بین خانوارهای شهری به خصوص حقوق بگیران و اقشار کم درآمد جامعه بوده است.
رشد 7/101 درصدی هزینه خوراکی و آشامیدنی
همچنین بررسی آمارهای مربوط به هزینه خوراکی ها و آشامیدنی ها نیز نشان می دهد هزینه های مربوط به این بخش خانوارهای شهری در سال 87 رشد 101 درصدی نسبت به سال 83 داشته است.
آمار نشان می دهد کل هزینه های مربوط به خوراکی ها و آشامیدنی های خانوارهای شهری در سال 83 معادل 6/138 هزار میلیارد ریال بوده که در سال 87، به
5/279 هزار میلیارد ریال رسیده است. همچنین محاسبات نشان می دهد در سال 81 هزینه های مربوط به بخش مذکور
28 درصد از کل هزینه های خانوار را تشکیل می داده که در سال 87، سهم این بخش از کل هزینه خانوار به 6/23 درصد کاهش می یابد. علت این کاهش سهم را باید افزایش سهم هزینه های مربوط به مسکن دانست که سهم خود را از 5/31 درصد به 5/36 درصد افزایش داده است.
پوشاک و کفش
در همین حال سهم هزینه های مربوط به پوشاک و کفش نیز در سال 87،
6/6 درصد کل هزینه خانوار را در بر گرفته است. آمار نشان می دهد هزینه مربوط به پوشاک و کفش کل خانوارهای شهری در سال 83، حدود 8/32 هزار میلیارد تومان بوده که با 2/112 درصد رشد در سال 87، به 6/69 درصد افزایش می یابد. سهم این بخش از کل هزینه خانوار در سال 83،
9/5 درصد بوده که با 7/0 افزایش به
6/6 درصد رسیده است. این افزایش نشان می دهد خانوارهای شهری به دلیل تورم بیشتر این بخش مجبور شده اند هزینه بیشتری را صرف خرید پوشاک و کفش کنند.
جستجو
پر بیننده ترین اخبار
سخنگوی هیات دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی:
اسپانسر از «پوما» به «لگا»، آن هم تقریباً مجانی
نتایج آمارگیری سال 87 مرکز آمار نشان داد
احمدی نژاد دستور داد
نامه اعتراض آمیز هندی ها به ایران
فرزندان رفسنجانی در نامه ای به رئیس قوه قضائیه:
با وجود کاهش زمان قطعی فیبرنوری رخ داد