آیا تنیس آلوده تبانی است

سایه شک بر سر ویمبلدون

سرمایه،امیر صدری: تیتر اول روزنامه های اصلی انگلستان در روز یکشنبه گذشته این بود: «ویمبلدون در وضعیت قرمز»، «هشدار در ویمبلدون»، «سایه خطر روی سر ویمبلدون» و... فکر می کنید چه اتفاقی افتاده است؟ باران؟ کمبود توپ؟ نه، زنگ خطر را شرط بندها به صدا درآورده اند و اعلام خطر در مورد احتمال تبانی در مسابقات است.

براساس اعلام این روزنامه های انگلیسی با توجه به احتمال مداخله شرط بندها بر نتایج مسابقات از امسال قوانین جدیدی برای مبارزه با هرگونه تبانی در مسابقات وضع شده است که در آن محرومیت های سنگینی برای افرادی که دچار این موضوع شوند، در نظر گرفته شده. در سال های اخیر بارها در مورد احتمال وقوع تبانی در مسابقات ویمبلدون هشدار داده شده و در مورد 45 مسابقه در چند سال اخیر تحقیقات و بازجویی هایی صورت گرفته است.
جالب است که خود کمپانی های اصلی شرط بندی در انگلستان زنگ خطر را در مورد مسابقات امسال ویمبلدون به صدا درآورده اند. مدیران این کمپانی ها متوجه افزایش بسیار شدید شرط بندی ها روی مسابقات امسال شده اند و هیچ توضیحی برای این افزایش حجم شرط بندی ها پیدا نکرده اند. البته شرط بندی روی مسابقات تنیس در انگلستان از خیلی سال پیش همواره مورد توجه بوده و پس از فوتبال و اسب سواری سومین ورزش مورد توجه برای شرط بندی است. براساس آمار در سال گذشته حجم کلی شرط بندی ها روی مسابقات مختلف تنیس ویمبلدون حدود یک میلیارد دلار بوده است.
مشخص است که چنین حجم سرمایه ای تبهکاران را به خود جلب می کند. البته مساله تبانی همیشه در ورزش وجود داشته اما معلوم است که با افزایش حجم شرط بندی ها احتمال تقلب و تبانی هم بالا می رود.
در سال گذشته این شایعه مطرح شد که نیکلای داویدنکو نفر چهارم تنیس جهان هم در یک تبانی دست داشته است و برای همین او مورد بازجویی پلیس هم قرار گرفت.
این تنیس باز مشهور در جریان یک بازی با حریفی نه چندان سرشناس به دلیل آسیب دیدگی کناره گرفت و این باعث شد برخی روزنامه ها با اشاره به حجم کلان شرط بندی های انجام گرفته روی پیروزی رقیب ناشناخته او از احتمال تبانی داویدنکو با شرط بندی ها خبر بدهند. هنوز نتایج قطعی بررسی های ماموران انجمن جهانی تنیس (ATF) و بازرسان پلیس انگلستان در این مورد منتشر نشده است.
در مطلب روزنامه تایمز انگلستان آمده است: «چطور ممکن است میزان شرط بندی ها روی یک مسابقه مرحله مقدماتی 10 یا 100 یا 1000 برابر سایر مسابقات این مرحله باشد؟ خب معلوم است که یک جای کار ایراد دارد و هم مسوولان بنگاه های شرط بندی و هم مدیران ویمبلدون متوجه این ماجرا شده اند.»
یک تنیس باز متوسط می تواند با پذیرفتن درخواست شرط بندی ها برای شکست خوردن در یک مسابقه درآمدی چندین برابر پیروز شدن در آن مسابقه را کسب کند.
با توجه به اینکه هر تنیس باز می تواند به سادگی جوری بازی کند که بدون آنکه خیلی به چشم بیاید مسابقه را واگذار کند یا حتی به دلیل آسیب دیدگی مسابقه را نیمه کاره بگذارد، پس می توان نتیجه گرفت که احتمال وسوسه شدن این گونه افراد بسیار بالا است.
مارتینا ناور اتیلوا تنیس باز مشهوری که 9 بار عنوان قهرمانی مسابقات ویمبلدون در رده زنان را کسب کرده در مورد احتمال وسوسه شدن تنیس بازها برای تبانی می گوید: «خب این احتمال وجود دارد. رقم های پیشنهادی به تنیسورها بسیار بالاتر از میزان جایزه ای است که آنها از حضور در این مسابقات و حتی کسب چند پیروزی به دست می آورند... شاید مساله مهم این باشد که یک تنیس باز هرگز وسوسه نشود این کار را بکند، کافی است که او یک بار رشوه بگیرد و یک بازی را ببازد، بعد از آن تبهکارها و خلافکارها او را رها نمی کنند چراکه از او مدرک در اختیار دارند و با این مدارک می توانند او را تهدید کنند که باید با آنها همکاری کند وگرنه وی را لو خواهند داد.»
روزنامه ایندیپندنت در گزارشی در این مورد نوشته است: «بخشی از اهمیت مسابقات ویمبلدون و جذابیت آن ناشی از روح ورزشی حاکم بر آن و رعایت اخلاق جوانمردانه در آن است.
در تنیس تا به حال این تصور وجود داشته که بازیکنان خود را از وسوسه پول های زیاد برای تبانی کردن دور نگاه داشته اند و اگر این تصویر خدشه دار شود قطعاً خود تنیس و تنیسورها بیش از همه از این بابت ضرر خواهند کرد.»