نکاتی درباره «پستچی سه بار در نمی زند»

بحث برانگیز در اینترنت

سرمایه،محمد تاجیک: «پستچی سه بار در نمی زند» ساخته حسن فتحی به همراه فیلم خاک آشنا فرمان آرا جدی ترین فیلمی است که بر پرده سینماهای تهران قرار دارد و با وجود اینکه در محاصره فیلم های کمدی سرگرم کننده ای چون چشمک، کیش ومات و... قرار گرفته از فروش بسیار خوبی برخوردار شده است. «پستچی سه بار در نمی زند » داستان مردی است در عمارتی خارج از شهر، دختری را به گروگان می گیرد تا پدر دختر را به آن خانه بکشاند و بر سر ماجراهای گذشته، با او تسویه حساب کند.

داستان این فیلم در سه طبقه از یک آپارتمان اتفاق می افتد.
سه مقطع تاریخی
فیلم پستچی سه بار در نمی زند
به سه مقطع تاریخی کشورمان می پردازد که این سه مقطع در سرنوشت امروز ما تاثیر بسزایی داشته است. این فیلم این سه مقطع را در سه طبقه نشان می دهد. یک مقطعی که زمان حال است. مقطع دیگری که در دهه چهل شمسی روی می دهد و مقطعی دیگر به اواخر دوران مشروطه می پردازد. بازیگران طبقه اول محمدرضا فروتن و باران کوثری، ساکنان طبقه دوم پانته آ بهرام و امیر جعفری و ساکنان طبقه سوم، علی نصیریان، رویا تیموریان، لیلا زارع و پارسا مشیری هستند.
بحث برانگیز شدن
اما مهم ترین ویژگی که فیلم پستچی از آن برخوردار شده، علاوه بر پرمخاطب بودن، بحث برانگیز بودن این فیلم پس از وقایع اخیر است. البته آقای فتحی همواره در صحبت هایی که داشته تاکید کرده که در آثارش خواسته بیشتر وجوه و تاثیرات فرهنگی مشهود باشد تا سیاسی. او همیشه گفته که
« برای من سیاست اصل نیست فرع است.» (گفت وگو با ماهنامه صنعت سینما)
استقبال منتقدان
باید عنوان کرد فیلم «پستچی سه بار
در نمی زند» فیلمی است که علاوه بر استقبال مخاطبان، با بیشترین استقبال از سوی منتقدان و نویسندگان مطبوعات مواجه شده است. اگر سری به مطبوعات و سایت ها بزنید به حجم قابل توجهی از نقدهایی مواجه می شوید که درباره این فیلم نوشته شده است. در زمان جشنواره نیز منتقدان نقدهای خوبی بر فیلم نوشتند. این روزها نیز نقدهای فراوان و متنوعی درباره این فیلم در رسانه ها منتشر می شود که خود نشان دهنده تاثیرگذاری فیلم و بحث برانگیز بودن آن است. امیر قادری از منتقدان سینما سال گذشته و در زمان جشنواره، این فیلم را بزرگ ترین غافلگیری جشنواره خوانده بود یا کیوان کثیریان درباره آن نوشته بود«شاید اگر بخش های پایانی «پستچی سه بار در نمی زند » نبود می شد این فیلم را یک اتفاق در جشنواره بیست و هفتم قلمداد کرد.»
پرسر و صدا در اینترنت
از سوی دیگر دیالوگ ها و مضامین بحث برانگیز فیلم، بازتاب بسیاری در رسانه های مختلف اینترنتی داشته است. دیالوگ های این فیلم آنچنان جذاب هستند که در گفت وگوهای روزانه کسانی که این روزها پیگیر مسائل اخیر هستند به وضوح دیده می شود. این دیالوگ ها به راحتی در صفحه های اجتماعی چون فیس بوک و... رد و بدل می شود. در وبلاگ ها و مسنجر دیالوگ های فاخر فیلم حسن فتحی به خوبی مورد استناد قرار می گیرد.
یادآور علی حاتمی
این نکته را باید اضافه کرد که برای منتقدان سینمایی ، سینمای حسن فتحی یادآور سینمای علی حاتمی است. به طور مشخص چند منتقد دیالوگ های این فیلم را یادآور دیالوگ های فیلم های علی حاتمی دانسته اند. مثلاً منتقدی در بخشی از نقد خود نوشت: «فتحی با درک خوبی که از ادبیات و گفتار و متل ها و باورهای عامیانه دارد، دیالوگ هایی آهنگین خلق کرده که در جاهایی یاد آور دیالوگ های جاودانه شاعر سینمای ایران، علی حاتمی است.» یا منتقد دیگری در جای دیگری می نویسد: «نکته قابل توجه در این فیلم دیالوگ نویسی ضرب المثل گونه و موزون آن است که یادآور آثار مرحوم علی حاتمی است فتحی در سریال های تلویزیونی خود هم از همین روش دیالوگ نویسی استفاده کرده بود که اینجا به کمال می رسد.»
تحت تاثیر بیضایی کیمیایی و حاتمی
خود حسن فتحی نیز در گفت وگویی که به تازگی با ماهنامه فیلم کرده گفته است: «در دیالوگ نویسی تحت تاثیر علی حاتمی و مسعود کیمیایی هستم ،انکار نمی کنم. ما از همدیگر یاد می گیریم و هر نسلی از نسل قبل خود یاد می گیرد.»
فتحی همچنین با اشاره به اینکه
« من تحت تاثیر برخی فیلمسازها هستم»، گفته است: «هر چند قرار نیست فرزند خلف فیلمسازی باشم، آدم روزگار خودمم با همه مسائلی که دیده ام وتجربه کرده ام. اما به هرحال از فضاسازی های مرحوم علی حاتمی و ریتم حرکت در کار بازیگر و نوع میزانسن و شکل آیینی در آثار بیضایی هم تاثیر گرفته ام.»