معدن و توسعه: تقاضای بیمارگونه برای فولاد در بازارهای جهانی ناشی از عمیق تر شدن بحران مالی در سراسر جهان موجب شده است فولادسازان تولید فولاد خود را به میزان زیادی کاهش دهند. به گزارش استیل ورد، غول بحران وام های مسکن در حال حاضر تمام بخش های عمده صنعتی را در آمریکا و اروپا بلعیده و سایه اختاپوسی خود را به بازارهای آسیایی نیز افکنده است.
به نظر می رسد هنوز در بعضی کشورها رکود شدید تقاضای فولاد محسوس نشده است. بدون شک چین بزرگ ترین تولیدکننده و مصرف کننده فولاد در جهان است اما نمی توان نقش کشورهای آسیای جنوب شرقی را در صنعت فولاد نادیده گرفت. تولیدکنندگان بزرگ آسیای جنوب شرقی مانند اندونزی، مالزی، فیلیپین، تایلند، سنگاپور و ویتنام در سال 2007 اقتصاد شکوفایی را تجربه کرده اند اما ظرف چند ماه گذشته تا حدی از میزان تولید فولاد این کشورها کم شده است. طبق جدول شماره یک کاهش شدیدی در رشد اقتصادی کشورهای آسیای جنوب شرقی رخ نخواهد داد.
کارشناسان پیش بینی می کنند با هفت درصد نرخ رشد سالانه، مصرف فولاد در منطقه آسیای جنوب شرقی در سال 2008 به 47 میلیون تن خواهد رسید.
با توجه به تقاضای ظاهری میزان رشد محدود نخواهد بود، علاوه بر این اعتماد منطقه به فعالیت امور زیربنایی محرک یا انگیزه بیشتری را برای تولید فولاد ایجاد می کند. تخمین زده می شود براساس طرح های کنونی تا 21 میلیون تن به ظرفیت تولید چدن و 10 میلیون تن به ظرفیت تولید فولادسازی ها در منطقه در سال های آتی افزوده خواهد شد.
با وجود احتمال تاثیرپذیری منفی از رکود اقتصادی آمریکا در سال 2008 روی فولادسازان آسیای جنوب شرقی انتظار می رود تاثیرات، چندان عمیق نبوده و این منطقه به رشد خود ادامه دهد که مسلماً با نرخ رشد آهسته تری خواهد بود. مصرف منطقه ای فولاد طبق انتظار تا پایان سال 2008 به رشد خود ادامه خواهد داد.
وضعیت تولید فولاد در هند و چین
طبق پیش بینی های UBS اگر اندونزی بتواند رشد مثبتی در صادرات خود به دست آورد خواهد توانست همان رشد 6/2 درصدی GDP در سال 2007 را ثابت نگه دارد. با توجه به مصرف فولاد، تخمین های مقدماتی نشان می دهد اندونزی در سال 2007 از یک رشد قوی 18 درصدی بهره مند شده و در نتیجه این رشد در سال 2007 واردات بالایی از محصولات فولادی داشته است. صادرات محصولات فولادی مانند مقاطع، مفتول و کلاف نورد گرم در مقایسه با سال 2006 نرخ رشد کمتری داشته است که احتمالاً به دلیل تقاضای قوی داخلی بوده است. پیش بینی می شود مصرف فولاد در سال 2008 رشد داشته باشد البته با نرخ رشد کمتری نسبت به سال 2007 اما هنوز نرخ رشد قوی 10 درصد پیش بینی می شود.
تایلند
در سه ماهه چهارم رشد GDP در تایلند بهبود یافته است. دلیل این رشد مصرف فولاد دولت و افزایش کل سرمایه گذاری است. رشد تولید ناخالص داخلی در سال 2007 به
6/4 درصد رسید که برای امسال 7/5 درصد رشد پیش بینی می شود. شتاب در اجرای پروژه های بزرگ می تواند محرک اصلی برای رشد اقتصادی و مصرف فولاد در سال های آتی شود. انتظار می رود الگوی مصرف فولاد در سال 2008 با یک بهبود به نرخ رشد پنج درصدی برسد.
مالزی
رشد اقتصادی مالزی نیز مثبت پیش بینی شده است. انستیتو مطالعات اقتصادی مالزی برای سال 2008 تولید ناخالص داخلی را 4/5 درصد پیش بینی کرده است. با توجه به چندین مانع انتظار می رود مصرف فولاد در سال 2008 یک نرخ رشد هفت درصدی را تجربه کند. مصرف محصولات طویل با سرعت بیشتری افزایش خواهد داشت. این افزایش با دو برابر شدن حجم واردات در سال 2007 به اثبات رسیده است. واردات توانست پاسخگوی کمبود میلگرد ساختمانی در بازار داخلی شود. با توجه به اینکه حجم صادرات در سال 2007 به دو برابر افزایش یافت اما میزان آن از نظر کمی چندان بالا نبود. به هرحال این روند نشان می دهد صادرات محصولات فولادی در آینده به رشد خود ادامه خواهد داد.
فیلیپین
تحلیلگران بازار چهره کاملاً مثبتی را از اقتصاد فیلیپینی در سال 2008 به تصویر کشیده اند. گواه این چهره مثبت افزایش فعالیت ها در بخش ساختمانی خصوصی و رشد سرمایه گذاری در کشور است. از سال 2005 مصرف فولاد رشد ثابتی به ثبت رسانیده است و امروز نیز با همان سرعت به رشد خود ادامه می دهد. پیش بینی می شود مصرف فولاد فیلیپین در سال 2008 با نرخ رشد مثبت پنج درصدی به ثبت برسد. تولیدکنندگان داخلی نیز میزان تولید محصولات طویل خود را افزایش دهند تا بتوانند پاسخگوی تقاضای فزاینده در بخش ساختمانی باشند. تقاضا برای محصولات تخت بالا خواهد رفت چون در حال حاضر مقدار زیادی از آن از خارج وارد می شود.
موانع موجود بر سر راه رشد فولاد کشورهای آسیای جنوب شرقی
شاید تا زمانی که مشکلات اصلی حل نشود پیش بینی ها آسان نباشد. در مقایسه با شرکت های بزرگ فولادسازی در جهان، کارخانه های مهم فولادسازی در منطقه نسبتاً کوچک هستند. اگر نگاهی به روند خرید ادغام در صنعت فولاد جهانی بیندازیم خواهیم دید که هم اکنون تعداد شرکت های بزرگ نسبت به 10 سال پیش بیشتر شده است. بزرگ ترین کارخانه فولادسازی در سال 1998 شرکت پوسکوی کره جنوبی با کل ظرفیت 26 میلیون تن در سال بود، حال آنکه در سال 2007 رتبه پوسکو با کل ظرفیت 33 میلیون در سال به رتبه چهارم تنزل پیدا کرد. شرکت بزرگ آرسلور میتال به عنوان بزرگ ترین کارخانه فولادسازی در جهان دارای ظرفیت 116 میلیون تن در سال است که پس از آن نیپون استیل با 36 تن ظرفیت قرار گرفته است. به نظر می رسد در عصر کنونی کارخانه ای می تواند یک کارخانه بزرگ فولادسازی به حساب آید که حداقل در سال 10 میلیون تن تولید فولاد داشته باشد. جالب این است که بگوییم چین هم اکنون دارای بیش از 20 شرکت بزرگ فولادسازی است که در سال هر کدام بیش از 10 میلیون تن فولاد خام تولید می کنند. کارخانه های بزرگ فولادسازی در منطقه آسیای جنوب شرقی حداکثر دارای ظرفیت 4-2 میلیون تن در سال ظرفیت تولیدی هستند. علاوه بر این، این منطقه بسیار به واردات محصولات کلیدی مانند مواد اولیه و فولادهای کیفی وابسته هستند تا بتوانند به نیازهای صنایع استراتژیک خود مانند صنایع خودروسازی و لوازم الکتریکی پاسخگو باشند. چندین کارخانه فولادسازی در منطقه از زمانی که دولت چین شروع به کنترل صادرات محصولات نیمه نهایی فولادی خود کرد، با کمبود مواد مواجه شدند.
کارشناسان پیش بینی می کنند با هفت درصد نرخ رشد سالانه، مصرف فولاد در منطقه آسیای جنوب شرقی در سال 2008 به 47 میلیون تن خواهد رسید.
با توجه به تقاضای ظاهری میزان رشد محدود نخواهد بود، علاوه بر این اعتماد منطقه به فعالیت امور زیربنایی محرک یا انگیزه بیشتری را برای تولید فولاد ایجاد می کند. تخمین زده می شود براساس طرح های کنونی تا 21 میلیون تن به ظرفیت تولید چدن و 10 میلیون تن به ظرفیت تولید فولادسازی ها در منطقه در سال های آتی افزوده خواهد شد.
با وجود احتمال تاثیرپذیری منفی از رکود اقتصادی آمریکا در سال 2008 روی فولادسازان آسیای جنوب شرقی انتظار می رود تاثیرات، چندان عمیق نبوده و این منطقه به رشد خود ادامه دهد که مسلماً با نرخ رشد آهسته تری خواهد بود. مصرف منطقه ای فولاد طبق انتظار تا پایان سال 2008 به رشد خود ادامه خواهد داد.
وضعیت تولید فولاد در هند و چین
طبق پیش بینی های UBS اگر اندونزی بتواند رشد مثبتی در صادرات خود به دست آورد خواهد توانست همان رشد 6/2 درصدی GDP در سال 2007 را ثابت نگه دارد. با توجه به مصرف فولاد، تخمین های مقدماتی نشان می دهد اندونزی در سال 2007 از یک رشد قوی 18 درصدی بهره مند شده و در نتیجه این رشد در سال 2007 واردات بالایی از محصولات فولادی داشته است. صادرات محصولات فولادی مانند مقاطع، مفتول و کلاف نورد گرم در مقایسه با سال 2006 نرخ رشد کمتری داشته است که احتمالاً به دلیل تقاضای قوی داخلی بوده است. پیش بینی می شود مصرف فولاد در سال 2008 رشد داشته باشد البته با نرخ رشد کمتری نسبت به سال 2007 اما هنوز نرخ رشد قوی 10 درصد پیش بینی می شود.
تایلند
در سه ماهه چهارم رشد GDP در تایلند بهبود یافته است. دلیل این رشد مصرف فولاد دولت و افزایش کل سرمایه گذاری است. رشد تولید ناخالص داخلی در سال 2007 به
6/4 درصد رسید که برای امسال 7/5 درصد رشد پیش بینی می شود. شتاب در اجرای پروژه های بزرگ می تواند محرک اصلی برای رشد اقتصادی و مصرف فولاد در سال های آتی شود. انتظار می رود الگوی مصرف فولاد در سال 2008 با یک بهبود به نرخ رشد پنج درصدی برسد.
مالزی
رشد اقتصادی مالزی نیز مثبت پیش بینی شده است. انستیتو مطالعات اقتصادی مالزی برای سال 2008 تولید ناخالص داخلی را 4/5 درصد پیش بینی کرده است. با توجه به چندین مانع انتظار می رود مصرف فولاد در سال 2008 یک نرخ رشد هفت درصدی را تجربه کند. مصرف محصولات طویل با سرعت بیشتری افزایش خواهد داشت. این افزایش با دو برابر شدن حجم واردات در سال 2007 به اثبات رسیده است. واردات توانست پاسخگوی کمبود میلگرد ساختمانی در بازار داخلی شود. با توجه به اینکه حجم صادرات در سال 2007 به دو برابر افزایش یافت اما میزان آن از نظر کمی چندان بالا نبود. به هرحال این روند نشان می دهد صادرات محصولات فولادی در آینده به رشد خود ادامه خواهد داد.
فیلیپین
تحلیلگران بازار چهره کاملاً مثبتی را از اقتصاد فیلیپینی در سال 2008 به تصویر کشیده اند. گواه این چهره مثبت افزایش فعالیت ها در بخش ساختمانی خصوصی و رشد سرمایه گذاری در کشور است. از سال 2005 مصرف فولاد رشد ثابتی به ثبت رسانیده است و امروز نیز با همان سرعت به رشد خود ادامه می دهد. پیش بینی می شود مصرف فولاد فیلیپین در سال 2008 با نرخ رشد مثبت پنج درصدی به ثبت برسد. تولیدکنندگان داخلی نیز میزان تولید محصولات طویل خود را افزایش دهند تا بتوانند پاسخگوی تقاضای فزاینده در بخش ساختمانی باشند. تقاضا برای محصولات تخت بالا خواهد رفت چون در حال حاضر مقدار زیادی از آن از خارج وارد می شود.
موانع موجود بر سر راه رشد فولاد کشورهای آسیای جنوب شرقی
شاید تا زمانی که مشکلات اصلی حل نشود پیش بینی ها آسان نباشد. در مقایسه با شرکت های بزرگ فولادسازی در جهان، کارخانه های مهم فولادسازی در منطقه نسبتاً کوچک هستند. اگر نگاهی به روند خرید ادغام در صنعت فولاد جهانی بیندازیم خواهیم دید که هم اکنون تعداد شرکت های بزرگ نسبت به 10 سال پیش بیشتر شده است. بزرگ ترین کارخانه فولادسازی در سال 1998 شرکت پوسکوی کره جنوبی با کل ظرفیت 26 میلیون تن در سال بود، حال آنکه در سال 2007 رتبه پوسکو با کل ظرفیت 33 میلیون در سال به رتبه چهارم تنزل پیدا کرد. شرکت بزرگ آرسلور میتال به عنوان بزرگ ترین کارخانه فولادسازی در جهان دارای ظرفیت 116 میلیون تن در سال است که پس از آن نیپون استیل با 36 تن ظرفیت قرار گرفته است. به نظر می رسد در عصر کنونی کارخانه ای می تواند یک کارخانه بزرگ فولادسازی به حساب آید که حداقل در سال 10 میلیون تن تولید فولاد داشته باشد. جالب این است که بگوییم چین هم اکنون دارای بیش از 20 شرکت بزرگ فولادسازی است که در سال هر کدام بیش از 10 میلیون تن فولاد خام تولید می کنند. کارخانه های بزرگ فولادسازی در منطقه آسیای جنوب شرقی حداکثر دارای ظرفیت 4-2 میلیون تن در سال ظرفیت تولیدی هستند. علاوه بر این، این منطقه بسیار به واردات محصولات کلیدی مانند مواد اولیه و فولادهای کیفی وابسته هستند تا بتوانند به نیازهای صنایع استراتژیک خود مانند صنایع خودروسازی و لوازم الکتریکی پاسخگو باشند. چندین کارخانه فولادسازی در منطقه از زمانی که دولت چین شروع به کنترل صادرات محصولات نیمه نهایی فولادی خود کرد، با کمبود مواد مواجه شدند.
جستجو
پر بیننده ترین اخبار
کارشناسان برای ما ه های آینده پیش بینی می کنند
طی هفت ماهه گذشته رخ داد
طی هفت ماهه گذشته رخ داد
از تابستان آغاز شد
بحث بر انگیزی نصب دوربین در معابر
وزیر خارجه اردن: تمایل ایران برای سلطه به یک بحران مداوم تبدیل شده است
کارشناس معدن: