گزارشی از ورزش صبحگاهی بانوان در بوستان نرگس

ورزش زنان در قم

الهام عباسی-هانیه اکبری: از چند وقت پیش چیزهایی در مورد ورزش صبحگاهی در بوستان های قم می شنیدیم و پوسترهایش را در سطح شهر می دیدیم. از آنجا که دو تا از بوستان ها به بانوان اختصاص یافته بود، عزم مان را جزم کردیم تا یک روز ساعت شش صبح آنجا باشیم و از نزدیک نظاره گر. حالا بگذریم که ساعت هشت شروع شد، بوستان نرگس تنها بوستانی است که در آن نرمش صبحگاهی برای بانوان اجرا می شد و از این رو متعلق به خانم هاست. پس آقایان حق ورود ندارند. در بدو ورود حفاظ ها را می شد دید که دورتادور بوستان کشیده بودند تا به بیرون دید نداشته باشد. با دیدن این صحنه تصور کردیم دیگر پشت حفاظ که برویم، از مانتو، چادر و مقنعه خبری نخواهد بود و تصور کردیم زنان قمی از این فرصت داده شده برای ورزش و تحرک خوشحال خواهند بود. گفتیم خداخیرشان بدهد که چنین امکاناتی فراهم کردند. اما با ورود به محوطه ورودی پارک با یکی از شاهکارهای شهرداری قم روبه رو شدیم. روی پلاکارد بزرگی نوشته شده بود: «به علت حضور کارگران و باغبانان، رعایت حجاب کامل اسلامی الزامی است،» در داخل بوستان محوطه ای وجود داشت که پر بود از گلکاری اما دریغ از یک درخت که بتوان در آن آفتاب، زیر سایه اش نفسی تازه کرد. بگذریم. تا قسمت انتهایی پارک که یک سری دستگاه های بدنسازی گذاشته بودند، رفتیم. خانم ها مشغول استفاده از دستگاه ها بودند اما خبری از مربی و نرمش صبحگاهی نبود.

پس از پرس و جو متوجه شدیم خود خانم ها با مربی قرار هشت صبح را گذاشته اند. پس زمان باقی مانده را به صحبت با خانم های ورزشکار پرداختیم که در میان این گفت وگوها متوجه شدیم بیشتر کسانی که به این برنامه ورزشی می آیند، ساکنان همان منطقه هستند. زهرا (30 ساله) از 20 متری امام حسین آمده بود. حتی زهرا هم که مشکل دوری راه را ندارد، برای آمدن به بوستان با مشکل دیگری روبه روست. در پارک هیچ محلی برای بازی کودکان در نظر گرفته نشده و یکسری وسایل بازی هم که در پارک موجود است از محل دستگاه های بدنسازی و ایزوله شده برای زنان دور است. پس زهرا برای آوردن بچه هایش یا در خانه گذاشتن شان با مشکل جدی روبه روست. منیره (36 ساله) هم که سه روز بود برای نرمش صبحگاهی به بوستان می آمد، پیشنهاد کرد برای خانم ها کلاس آموزش خانواده بگذارند و معتقد بود استقبال خوبی از این کلاس می شود. منیره اعتراض داشت: «اینجا خانم ها از لحاظ پوشش آزاد نیستند چون بیشتر اوقات، آقایان حضور دارند.» ربابه (55 ساله) حدود یک ماه بود که هر روز صبح برای نرمش به بوستان می آمد. او سرشار از انرژی و انگیزه بود و از اینکه چنین محلی برای آسایش و تفریح زنان قمی منظور شده بود، خیلی خوشحال بود و از مسوولان استان تشکر می کرد. از طرفی انتقادی هم داشت. او می گفت: چرا نرمش صبحگاهی فقط روزهای زوج مربی دارد و اینکه چرا افراد شرکت کننده، باید ماهانه دو هزار تومان شهریه پرداخت کنند؟بالاخره ساعت هشت شد و مربی رسید. همه خانم ها از دختر بچه هشت ساله تا خانم های 60 ساله برای نرمش وارد آلاچیق شدند؛ آلاچیقی که سقف هم نداشت. در محلی که هیچ دیدی به بیرون نداشت و خانم ها می توانستند با لباس ورزشی و راحت نرمش کنند، تقریباً 95 درصد خانم ها با پوشش کامل (مانتو ومقنعه) حضور داشتند و حتی مربی هم لباس مناسب ورزشی به تن نداشت، نکته دیگر اینکه بیش از 100 نفر زیر آن مثلاً آلاچیق کوچک جمع شدند به طوری که حین نرمش، از کمبود جا، دست های خانم ها به هم برخورد می کرد. با اتمام نرمش صبحگاهی به سراغ مربی رفتیم؛ زنی حدوداً 30 ساله که چهار سال در همین محل، نرمش صبحگاهی دارد. او می گوید: «قبلاً اینجا مربوط به شهرداری نبود و خانم ها هر روز با مربی نرمش می کردند ولی از زمانی که این برنامه به شهرداری واگذار شده، فقط روزهای زوج مربی حضور داره.»او ادامه می دهد: «استقبال خانم ها خیلی خوب است ولی متاسفانه آلاچیق بسیار کوچک، نامناسب و بدون سقف است. همچنین بهتر است دستگاه های بدنسازی در محل مسقف قرار داده شود تا آفتاب و باران، مانع ورزش کردن نشوند. او ادامه داد: « باید شرایطی فراهم شود تا ما(مربیان) ابتدا طرز استفاده از دستگاه ها را آموزش دهیم. متاسفانه استفاده نادرست از دستگاه ها ضررهای جبران ناپذیری را به جسم افراد وارد می کند.»
منبع:www.shirzanan.net